อกหักล้มได้แต่ต้องเดินต่อ

อกหักเป็นเรื่องธรรมชาติไม่ว่าใครๆก็ต้องเจอกันทั้งนั้น ไม่มีที่ใครไม่เคยอกหัก แต่สำหรับการอกหักนั้นก็เหมือนการหกล้ม เมื่อหกลมเราก็เจ็บขาเลยทำให้เราต้องนั่งพักให้อาการบรรเทาสักครู่ ความแน่จริงของคนเรามันอยู่ต้องนี้แหละ อยู่ตรงที่ว่าใครจะลุกขึ้นได้เร็วกกว่ากัน ใครที่ลุกขึ้นได้เร็วความสุขก็จะอยู่แค่เอื้อม ใครที่ลุกขึ้นช้าก็ต้องย่ำอยู่กับที่เพราะกลัวว่าหากลุกแล้วแผลจะเจ็บ

ฉะนั้นเรามาช่วยตัวเองเพื่อผยุงตัวเองขึ้นมาให้ได้ วันแรกๆของการต้องเจ็บหรืออกหักคุณอยากจะร้องไห้หรืออยากจะกรีดร้องดังๆก็ไม่มีใครว่าเพราะคุณเจ็บจริงๆ แต่คุณจะมาร้องตลอดไปแบบนี้ไม่ได้ คุณต้องลุกขึ้นมา อย่าไปจดจำเรื่องที่เป็นอตีดแล้วเก็ยมาร้องไห้ อให้เก็บอดีตไว้เป็นเครื่องเตือนใจและสิ่งที่สอนให่เราเข้มแข็งขึ้น

เมื่อคุณเริ่มลุกแล้วสิ่งที่คุณจะต้องทำต่อไปคือการก้าวเดินไปข้างหน้าโดยไม่หันมามองข้างหลัง อย่าฟังเพลงเศร้า อย่าไปในทีที่คุณและเค้าเคยไปด้วยกัน อย่ากลับไปดูรูปเก่าๆทิ้งมันไปเลยยิ่งดี พยายามอย่าอยู่คนเดียวและพยายามอย่าอยู่เฉยๆ ให้หาอะไรทำเพื่อที่สมองจะได้ไม่ต้องมาคิดฟุ้งซ่านพลอยให้เศร้าไปอีก ประกอบกับว่าคุณจะลืมได้ช้าหรือเร็วนั้นส่วนที่สำคัญที่สุดคือหัวใจ

คุณต้องสั่งหัวใจให้เข้มแข็งอย่ามัวแต่คิดว่ากลับมาได้หรือไม่ อยากให้เค้ากลับมา เราอรออยู่ หรืออะไรก็ตาม ห้ามคิดเด็ดขาดเพราะคุณยิ่งคิดจิตใจคุณจะยิ่งอ่อนแอทำให้คุณล้มลงไปอีกฉะนั้นเมื่อก้าวเดินแล้วอย่าหยุดอย่าเดินวนกลับไปที่เดิมจงเดินไปข้างหน้า บอกตัวเองไว้เสมอว่าเรารักตัวเอง เพราะฉะนั้นสิ่งใดที่ทำให้เราเสียใจร้องไห้หรือมันไม่ได้ ก็ทิ้งมันไป สิ่นไหนทำแล้วดีกับตัวเองจงทำมัน